Close Topic Options

[Asagus]

Rozległe puszcze położone na północy Likseli zamieszkiwane są przez bardzo małe grupy leśncyh elfów. Te dzikie plemiona wysoce różnią się od Wysokich elfów z lasu zapomnienia. Trudno się z nimi dogadać, ponieważ tylko niewielu zna Wspólny. Oni najpierw wypuszczają strzały a potem pytają kto idzie...

[Erie]

- Akanelle, wiedziałam że dojdziesz do tego że jeśli ja się uprę to choćby to była największa bzdura to nikt nie zmini mojego zdania.. - usmiechnęła się - I proszę.. bez takich uwag na temat Ylithaada - powiedziała i puśiła oczko do wróżki
"Ten las wcale nie jest przyjemny.. jak tu strasznie zimno, trzeba go minąć jak najszybciej się da..." - pomyślała Erieann
- Akanelle jak myślisz... czy ten las sprawi nam kłopoty - usmiechneła się łobuzersko, chciała tym sposobem rozładować napięcie które w niej rosło

[Cahalla]

- Phi... - parsknęła wróżka i powiedziała pare przekleństw pod nosem. - Osobiście proponowałabym ominąć las, ale skoro nikt nie liczy się z moim zdaniem... - spojrzała piorunującym wzrokiem na Erieann. - to chyba nie mam w tej kwestii nic do powiedzenia. - skończyła siadając na jej ramieniu.
- Widze, ze znalazłaś wygadaną towarzyszkę. - powiedział Ylithaad. - Ze mną nic wam sie nie stanie. Przez las będzie szybciej. - dodał elf.
Wróżka nie wytrzymała.
- Pewnie! Prowadź nas na pewną zgubę! Wziołeś się niewiadomo skąd i jeszcze prowadzisz nas w pułapkę! - krzyczała Akanelle.
Las jakby przyciągał Erieann. Nie wiedziała co ją tam spotka. Nie zwracała uwagi na przyjaciół. Las ją wzywał...

[Erie]

- Och Akenelle, przecież ja jestem elfem.. las to mój dom.. zrozum to, a jeśli ktoś będzie nieprzyjemny dla Ciebie to.. to ja juz mu pokażę - odpoweidziała groźnie Erieann, nikt nie mógł mieć wątpliwości że wiedziała co mówi - Ylithaadzie, przez las nie będzie szybciej... wiesz o tym.. czuję to! Ale czuję też, że powinniśmy iść przez ten las...

[Cahalla]

- Nie mów mi nawet, że przez niego idziemy!? - krzyknęła Akanelle zrywając się z jej ramienia. - Tam mieszkają leśne elfy, które mile raczej nas nie powitają. Czyś Ty do reszty oszlała. Słabo mi... - powiedziała wróżka osuwając się na ziemie.

[Erie]

- Akenelle, prosze.. nie wygłupiaj się... mala.. obudź się! One nie mogą nam nic zrobić! Ja też jestem leśnym elfem!! Akanelle.. proszę.. - Erieann była bliska płaczu, a już wydawało się że te czasy zmienności nastroju dawno w niej minęły

[Cahalla]

- Och no nic mi nie jest. - powiedziala wrozka wstajac z ziemi i otrzepujac swoja niebieska spodniczke z pisaku. - Tylko nie tykaj mnie juz tym swoim wielkim paluchem. - dodala. - Nie chce po prostu pakowac sie tam gdzie nas nie prosza.

[Erie]

- Akanelle... a już się martwiłam.. dobrze że nic Ci nie jest - uśmiechnęła się do wróżki - Idziemy, nic nam się nie stanie, ktoś dobry nad nami czuwa - "a przynajmniej powinien" dodała w myślach

[Cahalla]

Ylithaad złapał delikatnie dłoń elfki i całą trójką weszli do lasu. Kiedy przekroczyli jego próg Erieann wydało się jakby nagle zapadał zmrok mimo, że było południe. Las był gęsty, dziki i mniej przyjazny niż Las Zapomnienia.
- Trzymajmy się ścieżki. Erieann... ja wiem, że to dziwnie zabrzmi... ale dokąd zmierzamyz? Co ciągnie cię na południe? - odpowiedź Erieann przerwało parsknięcie wróżki lecącej nad głową elfki.

[Erie]

- Co się dzieje przyjaciółko? - spytała - Przepraszam.. ja nic nie wiem... idę tm gdzie to coś znajdujące się we mnie mi każe... chyba nad tym nie panuję... tak po prostu musi być

[Cahalla]

- Tia... gdyby jakiś przeklęty głos powiedział ci zebys skoczyla w ogien to bys to zrobila? Wiesz... pasujesz do mojej siostry. Ty tez nosisz flakonik trucizny "tak na wszelki wypadek"? - spytala irytujacym tonem Akanelle. Nagle usiadla gwaltownie na jej ramieniu. - Nie jestemy sami. - szepnela do ucha elfce.

[Erie]

- Tak Akanelle, przypadkiem mam nawet dwa flakoniki, chcesz może jeden? - uśmiechnęła się lecz zaraz szepnęła - W ogień to nie wskoczę.. gwarantuję, ale jeśli ten ktoś kto nas śledzi nie jest mile nastawiony... to on trafi do ognia... piekielnego - uśmiechnęła się a oczy jej zaiskrzyły

[Cahalla]

- Nie wiedziałam żeś ty taka waleczna i groźna, już sie boje, ale tak się składa, że nie jest to jedna osoba. Śledzą nas... - Erieann słysząc te słowa faktycznie poczuła się odserwowana.

[Erie]

- No dajcie spokój! Wy myślicie że z kim macie do czynienia?! Z przygłuchym człowiekiem?! Czego chcecie?! - krzyknęła Erieann - "Może nie jestem w stu procentach pewna ale to raczej nie są ludzie... ludzie nie potrafią tak cicho się przemieszczać... dość już tego zgrywania się że nic nie słyszę... nie można tak... chociaż... mam nadzieję że zbytnio ich nie zezłościłam... w końcu.. Akanelle... Ylithaad..." dodała w myślach

[Cahalla]

Nikt nie odpowiadał. W lesie panowała totalna cisza. Gęsty las zatrzymywał nawet podmuch wiatru. Im przemieszczali się bardziej w głąb tym ciężej oddychali. Nagle Akanelle opadła bez sił na ramieniu elfki.
- Nie dam rady. - dyszała. Ylithaad obserwował czujnie zarośla.
- Nie zatrzymujcie się. - poiwedział szeptem do Erieann i wróżki.
- Łatwo ci mówić. - skomentowała Akanelle.